Verjaardag van Yonit in Italië

Yonit hoopt op 23 juni 50 jaar oud te worden en wil dit met haar familie in Italië vieren, omdat dit centraal is tussen Amerika, Israël en Nederland. Er is daarvoor een verblijf gehuurd in Sovicille, een plaats in de provincie Toscane, Italië, waar we een week met elkaar zullen zijn.

Maandag 15 juni 2026.

Op weg naar het Schwarzwald.

Janny en ik hebben besloten om samen op ons gemak met de auto naar Italië te gaan. We trekken hier een dag of vijf voor uit zodat we ook nog wat van de omgeving kunnen zien. Vandaag vertrekken we naar ons eerste hotel in Duitsland, Hotel Kaisershof, Rheinstrasse 68 79415 in Bad Bellingen.

Na een voorspoedige reis van 686 km arriveerden we goed vijf uur in het hotel, een eenvoudig hotel waarvan het restaurant vandaag gesloten is. Bij de receptie krijgen we het adres van een restaurant in de buurt.

Het restaurant is een Italiaans restaurant met de naam “Amore Mio”, heerlijk buiten eten.

Dinsdag 16 juni 2026.

In het hotel gebruiken we het ontbijt. Het familie hotel serveert een heerlijk ontbijt, niet erg uitgebreid maar keurig verzorgd en smakelijk.

In het naburige Neuenburg gaan we wat rondneuzen. Het is een gezellig stadje met een klein centrum. We wandelen door de hoofdstraat en zien een gezellig terras waar we wat drinken en wat mensen kijken. Verder bezoeken we nog een ijsshop waar een een ijsje nemen. Inmiddels is het wat drukkend warm te worden. Na afloop van ons bezoek aan Neuenburg, gaan we naar het hotel voor een middag dutje.

Voor ons diner gaan we op advies van de hotelier naan restaurant “Manushof”. Dit is een wat sjieker restaurant als gisteren en ook nu is de kwaliteit is top.

Woensdag 17 juni 2026.

Parma.

Vandaag weer een rijdag, via de Gotthardtunnel van noord naar zuid door Zwitserland naar Italië. Als we bij het bed en breakfast aankomen wacht ons een verassing. Het is een vierhonderd jaar oud pand, door de adel gebouwd en tot het einde van de tweede oorlog door de adel bewoond.

Hotel: Vila Gia, Strada Val Parma 163 43124 Parma

Nadat we even gerust hebben gaan we naar beneden waar de eigenaar ons opwacht om traditioneel welkom te heten. Hij maakt een kleine tafel gereed met borden en serveert een heerlijke prosecco, daarnaast stukjes twee jaar oude Parmezaanse kaas en plakjes Parmezaanse ham met hierbij nog wat andere vleeswaren waarvan ik de naam niet meer weet en natuurlijk olijven.

Hij vertelt wat over de geschiedenis van het ruim vierhonderd jaar oude pand. Het was een geschenk van een naburige kasteelheer aan een militair die hij nogal dankbaar was. Het is een enorm groot 17e eeuws landhuis met in de hal prachtige plafon schilderingen (fresco’s) die de hof van eden voorstelt. De Hal is zo groot dat je er makkelijk met een bestelwagen door kunt rijden. Het landhuis heeft een oppervlakte van duizend vierkante meter. De eigenaar zegt dan ook dat als ze elkaar nodig hebben een telefoon moeten gebruiken. Het pand wordt omringd door een historisch park van anderhalve hectare groot.

Proost !!!

Ook onze slaapkamer is met een oppervlakte van 42² ook erg groot. Het houten plafon is ruim vier meter hoog en bestaat uit zware houten balken met eiken vloerdelen er tussen, en na vierhonderd meter nog in prima staat.

Donderdag 18 juni 2026.

Op weg naar het ontbijt maak ik nog wat foto’s van de hal, slaapkamer en eetkamer.

Links, de slaapkamer.

Rechts, de vier meter brede hal.

De eetkamer.

Onderweg naar het kasteel waar ons landgoed vroeger bij hoorde, besluiten we dit niet e bezoeken. Het is namelijk vanaf de parkeerplaats een afstand van drie kwartier lopen op een pad wat omhoog loopt en dat bij een temperatuur van 33 °. vinden we teveel van het goede. Dus na een bezoek aan een winkel kijken we wat rond in de omgeving.

Op advies van de B&B eigenaar gaan de naar een restaurant op een paar kilometer afstand van ons verblijf. Het is een volledig gerestaureerd gebouw dat vroeger als watermolen werkte. Nu dus een restaurant, maar het scheprad met het mechanisme is nog aanwezig en jan nu gebruikt worden om elektriciteit voor eigen gebruik op te wekken.

Onze tafel staat naast een groot raam met uitzicht op het waterrad en de waterval. Dit restaurant heet ” Mulino i Sopra” .Maar nu, hoe smaakt het eten, fantastisch. Ik had ossenhaas met gedroogde pruimen, nog nooit zo lekker ossenhaas gegeten.

Vrijdag 19 juni 2026.

Sovicille, in Toscane.

Vandaag is de grote dag, we gaan de familie ontmoeten. Na een mooie rit door een Italiaans landschap komen we begin van de middag aan in ons verblijf. We zijn de eerste die arriveren in Sovicille in de provincie Toscane, en na even rondbellen horen we dat er wat problemen waren met de vluchten. Er waren vluchten gecanceld, vertraagd en aansluitingen gemist, hierdoor arriveert de rest later in de middag. En dan gezellig bijpraten.

Ons appartement is een prachtig gerestaureerde 14e eeuwse historische residentie, die nu is omgebouwd tot restaurant en appartementen.

Zaterdag 20 juni 2026.

Natuurlijk starten we met een gezamenlijk ontbijt in het restaurant dat bij naast onze kamer is.

We praten nog wat en dan verdwijnen de meesten van ons naar het zwembad waar het eigenlijk wat te warm is 32°. In de namiddag vertrekken we naar San Gimignano, deze Toscaanse stad is schitterend gelegen, bovenop een heuvel tussen de wijngaarden. Je ziet het al van grote afstand liggen, duidelijk herkenbaar aan de vele torens die boven de stad uitsteken.

San Gimignano wordt dan ook wel het ‘middeleeuwse Manhattan’ genoemd, vanwege deze bijzondere skyline.

San Gimignano.

Deze plaats is vanaf heel vroeger bekend als pleisterplaats voor de pelgrims die onderweg waren naar Rome. Tussen de 11e en de 13e eeuw bouwden de adellijke families en kooplieden uit de hogere middenklasse die de vrije stad controleerden, veel versterkte torenhuizen (waarschijnlijk 72) als symbolen van hun rijkdom en macht. De stad groeide rond twee hoofdpleinen: de driehoekige Piazza della Cisterna, versierd met een mooie centrale put, en de Piazza Duomo, daterend uit de late 13e eeuw met zijn meer ingewikkelde lay-out met de meeste openbare en privémonumenten. Nu zijn er nog 14 torenhuizen over, een prachtig mooie stad.

We treffen het, deze dagen is het “Ferie delle Messi” festival. Het historisch middeleeuws festival in de straten en pleinen van de stad met markten van middeleeuwse kunst en ambachten. Verhalenvertellers, acteurs en muzikanten, middeleeuwse voorstellingen en wedstrijden tussen de vier contradas (stads-districten). En vandaag op zondagmiddag: een historische parade en paardentoernooi. Ik voeg wat foto’s toe om te zien hoe het is.

Prachtige kostuums.

En tot slot een kort filmpje.

Het is echt een belevenis hier nu te zijn, en omdat we hier toch zijn eten we in deze prachtige oude stad.

Zondag 21 juni 2026.

Omdat het vandaag erg warm is, tot 36°, besluit ik om vandaag rustig aan te doen en op het warmst van de dag binnen te blijven. De familie vertrekt aan het einde van de middag naar Siena, dit is ook een prachtige historische stad.

Siena was een kleine Romeinse stad. Tegen de 5e eeuw werd het de zetel van een bisschop, maar pas vanaf de 12e eeuw, begon het een stad van belang te worden. De consuls die de republiek regeerden, begonnen langzaam maar zeker steeds meer ook het gewone volk of de plobani te omvatten. Sinds 1995 staat de historische binnenstad van Siena op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Omdat ik bij ons appartement ben gebleven ga in het restaurant mijzelf verrassen met een heerlijke “Bistecca alla fiorentina, (Florentijnse steak)”, Het gerecht wordt bereid uit het vlees van jonge ossen van het runderras Chianna en is daar wereld beroemd. Overheerlijk!!

Maandag 22 juni 2026.

Overzicht over de ontbijt tafels.

Na het ontbijt ontstaant een hele discussie over wat we vandaag gaan doen. Omdat het zwembad wel erg uitnodigend is met deze temperaturen van 36° à 37° besluiten we hier vandaag te blijven. Ondertussen volgen we Yaron en Siri, die zijn vandaag onderweg vanuit Israël naar ons om morgen gezamenlijk de verjaardag van Yonit te vieren.

Vanavond besluiten we om te eten we in het restaurant bij ons verblijf.

Dinsdag 23 juni 2026.

Verjaardag.

Vandaag is het zover, Yonit is jarig. Yifat heeft voor ieder een shirt laten printen zodat we de hetzelfde outfit hebben.

Om dit ste vieren is er ingeschreven op een kookcursus in “Castello Tricerchi in Montalcino”. Weer een prachtig kasteel op de top van een heuvel midden in de wijgaarden. De start is een rondleiding door de wijnkelder met uitleg hoe bijzonder deze wijn is.

Kookcursus.

Dan start de cursus om onder leiding van een humoristische kok ravioli en tagliatelle te maken, en dat lukt uiteindelijk.

De cursus is gecombineerd met een wijnproeverij, en ook dit onderdeel is en succes. Als de pasta’s gereed zijn gaan we buiten, onder het genot van weer een andere wijn genieten van de zelf gemaakte pasta.

En natuurlijk genieten van het uitzicht.

Woensdag 24 juni 2026.

Florence.

De familie wil vandaag naar Florence, om de dochters van Miki en Yonit op te halen. Die hebben met de ouders van Miki een kleine rondreis gemaakt en vanaf vandaag zullen de dames bij ons verblijven. De ouders van Miki vertrekken later weer naar huis.

Omdat vandaag voor Florence code rood is afgegeven voor temperaturen van 36° à 37° besluit ik ook vandaag in de buurt van de airco te blijven.

Voor slapen gaan even een foto van de ondergaande zon.

Donderdag 25 juni 2026.

Deze laatste dag gebruiken we om eerst in het zwembad te verblijven, en rond drie uur vertrekken we naar “Osteria di Passignano“, dit is op een drie kwartier rijden van ons hotel. Het is een machtig kasteel uit de achtste eeuw.

Passignano.

Eerst een rondleiding om de prachtige middeleeuwse kelders van Badia a Passignano te ontdekken, die liggen onder de Valombrosan-abdij van Passignano. Deze uitgestrekte kelders met gewelfde plafonds en massieve stenen muren houden het hele jaar door constante temperaturen en vochtigheidsniveaus.

We zijn echt nieuwsgierig geworden om de wijn waarover in de wijnkelders wordt gesproken te proeven. En, we zijn het het over eens dat de wijnen overheerlijk zijn.

Yifat had vooraf ook hier het diner besteld, en het blijkt een top restaurant te zijn met een Michelin ster te zijn. En het is een belevenis om is de schemer buiten naast het enorme kasteel te dineren. Een heel luxe belevenis.

Vrijdag 26 juni 2026.

Afscheid.

De heerlijke familie week is helaas voorbij en de dag start met afscheid nemen, eerst gaan Yifat en Dolev naar het vliegveld en de rest volgt nog vandaag of een dag of wat later. Miki gaat aansluitend met z’n dochters een paar dagen backpacken. Janny en ik vertrekken met de auto naar huis. Na een uurtje off vijf zijn we in Zwitserland net voor de Gotthardtunnel. Daar heb in Argon een hotelletje geboekt, tot onze schrik is er geen airco aanwezig, en ook hier wat hoger in de bergen is het net als in de rest van Europa erg warm als gevolg van de hittegolf. We hebben hier dan ook een echte plaknacht.

Zaterdag 27 juni 2026.

Duitsland.

Na een eenvoudig ontbijt trekken we verder huiswaarts. we rijden door Zwitserland, en na een lange reisdag arriveren we in hotel “Mühlentor” in Bad Kreuznach, Duitsland. De hele week in Italië hadden we een hittegolf die zich over heel Europa uitstrekt. Temperaturen van rond de 35°, soms wat meer, soms wat minder meer. Het bezoeken van plaatsen was dan ook een hete bedoeling. Maar vandaag slaat alles, een temperatuur tot 45°. Gelukkig hebben we airco in de auto, dus geen probleem.

Als we bij het hotel aankomen blijkt dat dit erg mooie hotel geen airco was. Eerst denken we nog dat dit geen probleem hoeft te zijn, maar als we na het diner naar onze kamer gaan om te gaan slapen merken we dat het zo warm is dat we niet kunnen slapen. Uiteindelijk komt Janny op het idee om handdoeken nat te maken en ons daarmee toe te dekken. En dit lukt, we kunnen af en toe uit vermoeidheid wat slapen.

Zondag 28 juni 2026.

Na een korte nacht rijden we weer verder en naar een uurtje of vier rijden arriveren we weer veilig thuis na een gezellige tijd.