In tegenstelling tot wat complottheoretici beweren, zijn de Joden van nu wel degelijk afstammelingen van de oude Israëlieten. Maar de aanspraak van de Israëlieten op hun land is op veel meer gebaseerd dan dat. Er is al meer dan 3000 jaar een ononderbroken Joodse aanwezigheid op het land. Jeruzalem had halverwege de 19e eeuw een Joodse meerderheid, vóór de moderne zionistische beweging.
Toen Joden uit de diaspora in de jaren 1880 vanuit Jemen en Europa terugkeerden, vestigden ze zich op land dat ze legaal hadden gekocht. Ze droogden malariamoerassen af om zich te vestigen op land dat voorheen onbewoonbaar was. Ze cultiveerden woestijngebieden die voorheen door niemand bewerkt konden worden. Ze creëerden economische kansen die honderdduizenden migranten aantrokken uit de hele Arabische wereld en andere delen van het Ottomaanse Rijk – migranten van wie de miljoenen nakomelingen tegenwoordig als “Palestijnen” worden beschouwd.
Toen de Britten 78 procent van Palestina afstonden aan hun Arabische bondgenoten, waren de Joden tevreden om op de resterende 22 procent te blijven. Toen de Britten en de VN later voorstelden om de resterende 22 procent van Palestina verder te verdelen tussen Arabieren en Joden, accepteerden de Joden dit, ondanks het feit dat een groot deel van hun aandeel (waar een aanzienlijke Joodse meerderheid woonde) de Negevwoestijn was. De Arabieren (die toen nog niet bekend stonden als “Palestijnen”) weigerden de verdeling te accepteren en probeerden in plaats daarvan de Joden uit te roeien. Maar de Joden versloegen vijf Arabische legers en twee irreguliere milities om hun nieuw opgerichte staat Israël te verdedigen.
Hoewel de Onafhankelijkheidsoorlog een overwinning voor Israël was, zorgden de wapenstilstandslijnen ervoor dat Jordanië de controle over Judea en Samaria behield (die ze illegaal zouden bezetten, annexeren en hernoemen tot de “Westelijke Jordaanoever”) en Egypte de controle over Gaza. Joden werden etnisch gezuiverd uit de door Arabieren gecontroleerde gebieden (waaronder de Joodse wijk van Jeruzalem), terwijl Arabieren die nog steeds aan de Israëlische kant van de wapenstilstandslijnen woonden, mochten blijven. Die Arabische gemeenschap in Israël is uitgegroeid tot meer dan twee miljoen mensen en zij genieten volledige rechten.
Gedurende de bijna twintig jaar dat de Westelijke Jordaanoever en Gaza in Arabische handen waren, is er nooit een poging gedaan om daar een Palestijnse staat te vestigen. De Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) zag af van elke aanspraak op dat gebied en claimde alleen het door Israël gecontroleerde gebied. Pas nadat Israël in 1967 de controle over die gebieden had verkregen, begonnen ze te beweren dat de Westelijke Jordaanoever en Gaza “bezet” waren.
Nadat Israël onafhankelijk was geworden, voerde de Arabische wereld een collectieve straf uit door ongeveer 850.000 Joden etnisch te zuiveren. Velen van hen vluchtten naar Israël, hun enige toevluchtsoord in hun geboortestreek. Deze Joden en hun nakomelingen vormen nu de meerderheid van de Joden in Israël.
Nee, de Joodse aanspraak op Israël is dus niet alleen gebaseerd op de oude geschiedenis, maar ook op hun voortdurende aanwezigheid en legale migratie gedurende vele jaren, hun vindingrijkheid in het bruikbaar maken van onbruikbaar land, hun harde werk in het opbouwen van een samenleving die het leven van zowel Arabieren als Joden verbeterde en economische migranten uit de hele Arabische wereld aantrok, hun bereidheid om voor het land te vechten, ervoor te sterven en vrede te sluiten met alle buren die bereid zijn tot vrede. Hun passie voor het land komt voort uit een geloof en cultuur die, ondanks jarenlange ontheemding en diaspora, vrijwel volledig op Israël gericht is gebleven.
Discussiëren over Israëls “recht op bestaan” is zinloos. Kan iemand serieus beweren dat een doorsnee Israëliër van de derde generatie, wiens grootouders uit de Arabische wereld zijn verdreven, een morele verplichting heeft om terug te keren naar de Arabische wereld (waar ze nooit hebben gewoond en die hen sowieso niet zou accepteren)? Dat ze moeten “terugkeren” naar de meest racistische samenlevingen op aarde, waar Joden meer dan een millennium lang als “dhimmis” werden onderdrukt? Neem het serieus.
